Pelvik yetmezlik kýrýklarý ile pelvis ve femur boynu stres kýrýklarý, farklý patofizyolojik mekanizmalara sahip olmalarýna raðmen klinik olarak benzer þekilde non-spesifik bulgularla ortaya çýkabilen önemli ortopedik durumlardýr. Pelvik yetmezlik kýrýklarý çoðunlukla osteoporoza baðlý olarak ileri yaþ grubunda görülürken stres kýrýklarý, daha çok genç ve aktif bireylerde tekrarlayýcý mekanik yüklenmeler sonucunda geliþmektedir. Her iki kýrýk türünde de hastalar genellikle kalça, kasýk veya bel bölgesinde lokalize, aktiviteyle artan, dinlenmeyle kýsmen gerileyen aðrý ile baþvurmaktadýr. Tanýda en önemli güçlük, erken dönemde direkt radyografilerin normal olabilmesi ve bulgularýn gecikmeli olarak ortaya çýkmasýdýr bu nedenle manyetik rezonans görüntüleme, erken dönemde kemik iliði ödeminin ve kýrýk hattýnýn gösterilmesinde en duyarlý taný yöntemi olarak öne çýkmaktadýr. Bilgisayarlý tomografi ise kýrýk hattýnýn üç boyutlu deðerlendirilmesinde ve cerrahi planlamada yol göstericidir. Pelvis yetmezlik kýrýklarýnýn tedavisinde temel belirleyici faktör, pelvik halka stabilitesidir; stabil kýrýklar genellikle konservatif yöntemlerle, instabil veya aðrýlý kýrýklar ise cerrahi yöntemlerle tedavi edilebilir. Pelvis yerleþimli stres kýrýklarý çoðunlukla konservatif olarak tedavi edilirken femur boynu stres kýrýklarý, özellikle gerilim tipi olanlar, konservatif iyileþme potansiyeli düþük olduðundan sýklýkla cerrahi tedavi gerektirir. Erken taný ve uygun tedavi yaklaþýmý, komplikasyonlarýn önlenmesi, mobilitenin korunmasý ve fonksiyonel sonuçlarýn iyileþtirilmesi açýsýndan kritik öneme sahiptir.