Amaç: Bu çalışmanın amacı, büyük boyuttaki oroantral defektlerin (OAD) tedavi yöntemlerini araştırmak ve klinik sonuçlarını karşılaştırmaktır. Yöntemler: Bu çalışmaya 2017-2023 yılları arasında 5 mm'den büyük oroantral fistül (OAF) ve oroantral açıklık (OAC) nedeniyle kliniğimize başvuran hastalar dahil edildi. Defektin boyutu, tipi, nedeni, tedavi yöntemi ve hastaların demografik verileri kaydedildi. Preoperatif gün ile cerrahi sonrası 3., 7. ve 10. günlerde VAS ölçeği, analjezik ihtiyacı, ödem ve ağız açıklığı ölçümleri arşiv taraması ile kayıt altına alındı. Bulgular: Çalışmaya 23 hasta (8 OAF, 15 OAC) dahil edildi. Hastaların 9'u bukkal kaydırma flebi (BAF), 10'u bukkal yağ pedi (BFP) ve 4'ü press-fit tekniği ile tedavi edildi. İyileşme sürecinde herhangi bir sorun yaşanmadı. Sadece bir hastada BFP uygulaması başarısız oldu; iki ay sonra yapılan ikinci cerrahi işlemle alan tamamen kapatıldı. Postoperatif klinik sonuçlara göre, gruplar arasında VAS ölçeği, analjezik ihtiyacı, ödem ve trismus açısından herhangi bir istatistiksel anlamlılık gözlenmedi (P>,05). Tüm parametreler arasında gruplar arasında anlamlı fark olmamakla birlikte, press-fit tekniğinde VAS ölçeği ve analjezik ihtiyacı BAF ve BFP yöntemlerine göre daha düşüktü. Sonuç: BAF, BFP ve press-fit yöntemleri OAD yönetimi için güvenilir ve bilinen tekniklerdir. Ancak, OAD için bir tedavi algoritması oluşturmak amacıyla daha geniş örneklem büyüklüğüne sahip ileri klinik çalışmalara ihtiyaç vardır.