Amaç: Bu çalışmada ameliyat olan hastaların taburculuğa hazır olma durumları ve öğrenim gereksinimlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Bu tanımlayıcı ve kesitsel çalışma, bir üniversite hastanesinin genel cerrahi kliniğinde Nisan-Aralık 2023 tarihleri arasında ameliyat geçiren 116 hasta ile yürütüldü. Veriler; Hasta Tanıtım Formu, Hasta Öğrenim Gereksinimleri Ölçeği (HÖGÖ) ve Hastane Taburculuğuna Hazır Oluşluk Ölçeği (HTHOÖ) kullanılarak toplandı. İstatistiksel analizlerde tanımlayıcı istatistikler, bağımsız örneklem t-testi, Mann-Whitney U testi ve Kruskal-Wallis testi kullanıldı. Araştırma için üniversite hastanesinin Tıbbi Araştırmalar Etik Kurulu'ndan onay alındı, çalışmaya katılan tüm hastalardan yazılı onam alındı. Bulgular: Hastaların HÖGÖ toplam puan ortalaması 225.38+/-29.42, memnuniyet puanı ortalaması ise 188.85+/-52.56 olarak saptandı. HTHOÖ toplam puan ortalaması 7.50+/-1.70 olarak bulundu. İki ölçek arasında anlamlı orta düzeyde pozitif bir korelasyon belirlendi (r=0.447, p<0.001). Cinsiyet, taburculuk eğitimi alma durumu ve taburculuk eğitimini yeterli bulma durumuna göre HTHOÖ puanlarında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0.05). Erkek hastalar, taburculuk eğitimi alanlar ve taburculuk eğitimini yeterli bulan hastaların HTHOÖ puanları anlamlı derecede daha yüksekti. Sonuç: Çalışmada, hastaların öğrenim gereksinimlerinin yüksek olduğu ancak büyük ölçüde karşılandığı, taburculuğa hazır olma düzeyleri ise orta seviyede bulunduğu belirlendi. Hastaların öğrenim gereksinimleri karşılandıkça, taburculuğa hazır olma düzeylerinin arttığı görüldü. Bulgular bireysel öğrenme ihtiyaçlarına göre uyarlanmış taburculuk eğitiminin, taburculuğa hazırlık düzeyinin daha yüksek olmasıyla ilişkili olduğunu göstermektedir. Cerrahi hastalara klinik ortamlarda, bireysel özellikleri göz önünde bulundurularak planlı taburculuk eğitimi verilmesi ve bu eğitimin etkinliğinin değerlendirilmesi önerilmektedir.