Amaç: Hipertansiyon (HT), yaşam tarzı, genetik, zihinsel stres ve çevresel faktörlerle ilişkili karmaşık bir klinik sendromdur. Yüksek rakım (H-ALT), HT gelişimini etkileyen çevresel faktörlerden biridir. Bu çalışma, orta rakımda (M-ALT) yaşayan hastaların klinik ve demografik özelliklerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Yöntem: 24 saatlik ambulatuvar kan basıncı ölçümü (ABPM) ile hipertansiyonu doğrulanan toplam 515 hasta taranmıştır. Çalışma dışı bırakılanların ardından, nihai çalışma popülasyonu 452 hastadan oluşmuştur. Hastalar, dipper hipertansiyon ve non-dipper hipertansiyon olmak üzere iki gruba ayrıldı. Bulgular: Non-dipper grubundaki hastalar daha yaşlıydı (SD: 61 +/- 13 - 54 +/- 12 yıl, P < 0,001) ve anlamlı derecede daha yüksek bel çevresine sahipti (SD: 104 +/- 13 - 107 +/- 12 cm, P = 0,022). Ancak dipper grubundaki hastaların gündüz ortalama sistolik kan basıncı (SKB) (SD: 144 +/- 16 - 141 +/- 17 mm Hg, P = 0,027) ve diyastolik kan basıncı (DKB) (SD: 89 +/- 12 - 87 +/- 13 mm Hg, P = 0,037) anlamlı derecede daha yüksekti. Non-dipper grubundaki hastalarda anormal sol ventrikül global longitudinal strain oranı anlamlı olarak daha yüksekti (n = 218 (%65,6) - n = 53 (%46,7), P = 0,009). Sonuç: Çalışmamızda, multisistemik sonuçların kötü olduğu non-dipper hipertansiyon paternine sahip hastalarda, daha yüksek bel çevresi ve subklinik sol ventrikül disfonksiyonu (anormal LVGLS) olduğu tespit edildi. Ayrıca, non-dipper hipertansiyon paternine sahip hastalar çalışma popülasyonunun %76'sını oluşturuyordu.