Amaç: Bu çalışmanın amacı, laparoskopik cerrahi sırasında akış kontrollü ventilasyon (FCV), volüm kontrollü ventilasyon (VCV) ve basınç kontrollü volüm garantili ventilasyon (PCV-VG) modları arasındaki mekanik güç (MP) düzeylerini karşılaştırmak ve FCV'nin stabil akış dinamiğinin MP'yi azaltacağı hipotezini test etmektir. Yöntemler: Laparoskopik cerrahi geçiren 44 hasta uygulanan mekanik ventilasyon modlarına göre üç gruba ayrıldı: PCV-VG (n=15), VCV (n=14) ve FCV (n=15). MP dört zaman noktasında hesaplandı: başlangıç (T1), indüksiyon sonrası (T2), CO2 insüflasyonu sırasında (T3) ve insüflasyon sonrası (T4). Çalışmanın birincil sonucu, insüflasyon sırasında FCV modundaki MP'nin diğer gruplarla karşılaştırılmasıydı. Sürücü basınç (DP), plato basıncı ve pik hava yolu basınçları da analiz edildi. Bulgular: Başlangıç MP değeri PCV-VG grubunda en yüksekti (6,9 J/dk vs. VCV: 5.0, FCV: 5.1 J/dk, p=0,002). İnsüflasyon sırasında (T3), MP tüm gruplarda benzer şekilde arttı (PCV-VG: 9,4, VCV: 8,7, FCV: 8,6 J/dk), ancak PCV-VG en düşük relatif artışı gösterdi (p<0,001). DP ve plato basınçları pnömoperitoneum sırasında arttı, ancak Bonferroni düzeltmesi sonrası gruplar arası fark anlamlı değildi. PCV-VG daha yüksek PEEP seviyeleri sağladı (5 vs. 4 cmH2O, p<0,001), ancak pik basınçları etkilemedi. Sonuçlar: Hipotezimizin aksine, FCV MP'yi VCV veya PCV-VG'ye göre daha etkili şekilde azaltmadı. Bununla birlikte, PCV-VG'nin insüflasyon kaynaklı MP artışını daha iyi sınırladığı ve laparoskopide akciğer korunumuna katkı sağlayabileceği görüldü. Klinik sonuçları değerlendirmek için ileri prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: Solunum mekanikleri, mekanik ventilasyon, laparoskopi, ventilatör ilişkili akciğer hasarı