Bu yazýnýn amacý, uzmanlýk eðitimi alan hekimlerin eðitim sürecinde karþýlaþtýklarý etik sorunlarýný oluþtuklarý baðlamla birlikte deðerlendirmek ve böylelikle tartýþma için bütünlüklü bir çerçeve sunmaya çalýþmaktýr. Yazýda öncelikle uzmanlýk öðrencisi hekimlerin karþýlaþabildikleri etik sorunlarý -ihlaller ve ikilemler- ile bu sorunlar karþýsýnda alabildikleri tutumlar deðerlendirilmektedir. Ardýndan, bu sorunlar üzerinde etkili olduðu düþünülebilecek baðlamsal etmenler; hekimlerin yetiþtikleri toplumsal ortam ve týp eðitimi, uzmanlýk alanýnýn belirlenmesi, eðitimin niteliði ve çalýþma koþullarý baþlýklarý altýnda gözden geçirilmekte, yaklaþýk 20 yýl önce yayýmlanan "Uzmanlýk Eðitiminde Týp Etiði" baþlýklý makalesindeki saptama ve öneriler karþýlaþtýrma için dikkate alýnmaktadýr. Yazýda; týp eðitimini merkezi sýnavýn ve TUS dershanelerinin biçimlendirmesinin, hekim ve uzman hekim sayýlarýnýn piyasa talepleri ve siyasi çýkarlara göre belirlenmesinin, eðitim ortamý sorunlarýnýn ve aðýr çalýþma koþullarýnýn uzmanlýk öðrencilerinin eðitimine ve hizmet sunumuna yansýyabilecek önemli deðer sorunlarýna yol açtýðý saptamasýnda bulunulmaktadýr. Sonuç olarak, bu baðlam karþýsýnda bireysel danýþmanlýk ya da soyut öðütlerin yeterli olmayacaðý; sorunlarý nedenleriyle birlikte kavrayýp öneri geliþtirmeye ve karar ve denetim mekanizmalarýnda söz sahibi olmaya yönelik ortak bir çabanýn gerekli olduðu vurgulanmaktadýr.