AMAÇ: Sambucus nigra L. (mürver), Salvia sclarea L. (adaçayý), Rosmarinus officinalis L. (biberiye) ve Coriandrum sativum L. (kiþniþ) bitkileri gýdalarda tatlandýrýcý ajan olarak kullanýlmakta ve dünyada çeþitli hastalýklarýn tedavisinde halk hekimliðinde iyi bilinmektedir. Bu bitkiler ayrýca, enfeksiyonlarda özellikle öksürük, ateþ ve soðuk algýnlýðý semptomlarýný hafifletmek amacýyla yaygýn olarak kullanýlýrlar. Bu çalýþma, Türkiye’de S. nigra, S. sclarea, R. officinalis ve C. sativum ’un ticari örneðinden elde edilen üç farklý ekstrenin toplam fenol içeriðini ve antioksidan aktivite potansiyelini taramayý ve karþýlaþtýrmayý amaçlamaktadýr. Ayrýca, Staphylococcus aureus ATCC 29213 (metisiline duyarlý- MSSA) ve Staphylococcus aureus ATCC 43300’e (metisiline dirençli- MRSA) karþý Minimum Ýnhibitör Konsantrasyonu (MÝK) deðerlerini ve bir antibiyotik olan siprofloksasin ile sinerjistik aktivite gösterip göstermediði araþtýrýlmýþtýr. GEREÇ VE YÖNTEM: S. nigra ve C. sativum’un meyveleri, S. sclarea’nýn toprak üstü kýsýmlarý ve R. officinalis’in yapraklarý Türkiye’de bitki çayý pazarlayan bir ticari þirketten satýn alýnmýþtýr. Bu örneklerden elde edilen ekstrelerin toplam fenolik içeriði ve antioksidan potansiyeli araþtýrýlmýþtýr. Ayrýca bitki örneklerinin metisiline dirençli Staphylococcus aureus ’a (MRSA) karþý siprofloksasin ile sinerjik etkisi belirlenmiþtir. BULGULAR: R. officinalis (biberiye) ve S.sclarea (misk adaçayý) ekstreleri yüksek fenolik içerik ve antioksidan aktivite gösterirken, C. sativum (kiþniþ) ve S.nigra (mürver) ekstreleri daha düþük fenolik madde içerdiði ve daha zayýf antioksidan aktivite gösterdiði tespit edilmiþtir. Ayrýca, S. sclarea’nýn etanol ekstresi ile birlikte siprofloksasinin, S. aureus ATCC 43300’e karþý additif antibakteriyel aktivite gösterdiði bulunmuþtur. SONUÇ: R. officinalis (biberiye) ve S.sclarea (misk adaçayý) ticari örneklerinden hazýrlanan bitki çaylarýnýn yüksek fenolik içeriðiyle antioksidan aktiviteyi destekleyebileceði ve siprofloksasinin misk adaçayýnýn etanol ekstresi ile birlikte metisiline dirençli S. aureus ATCC 43300’e karþý additif antibakteriyel aktivite gösterdiði bulunmuþtur. Söz konusu etkiye ait mekanizmanýn ayrýntýlý olarak anlaþýlmasý için daha ileri çalýþmalara ihtiyaç vardýr.