Amaç: Biyofilmler, bakterilerin hayatta kalmasında rol oynayan yüzeye bağlı hücre topluluklarıdır. İnsan mide mukozasını kolonize eden gram negatif bir patojen olan Helicobacter pylori, biyofilm oluşturarak tedavi başarısızlığına ve enfekte bireylerde peptik ülser, gastrit ve mide kanseri gelişme riskine neden olur. H. pylori ATCC 26695 ve üç klinik suşun farklı kültür ortamlarında biyofilm oluşturma yeteneklerinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: H. pylori suşlarının biyofilm oluşturma özellikleri farklı kültür ortamları kullanılarak biyofilm oluşturmaları Kristal viyole (CV) yöntemi ile spektrofotometrede (OD595) değerlendirildi. Kullanılan ortamlar; Brucella broth (BB) besiyeri, TSB + %10 FBS, BHI + %10 FBS, BB + %10 FBS, BB + %10 FBS + %0.25 glukoz ve BB + %10 FBS + %1 glukoz-(3 gün inkübasyon) ve BB + %1 FBS, BB + %10 FBS, BB + %5 inaktive insan serumu 2 ve 4 gün 37°C de mikroaerofilik koşullarda inkübasyon gerçekleştirildi. Bulgular: H. pylori ATCC 26695 ve üç klinik suşun biyofilm oluşumunda %5 inaktive edilmiş insan serumunun daha etkili olduğu görüldü. Sadece Brucella besiyeri ile biyofilm üretiminin olmadığı TSB + %10 FBS ile suşların diğer ortamlara göre güçlü bir biyofilm oluşturmadığı gözlendi. Sonuç: H. pylori ATCC 26695 ve üç klinik suş için kullanılan farklı kültür ortamları biyofilm oluşumunu etkilemektedir. Biyofilm gelişiminin önlenmesine yönelik in vitro deneylerin yapılmasının H. pylori enfeksiyonlarının önlenmesinde çözümler sağlayabileceği düşünülmektedir.